Ταξίδι Αναψυχής...
στο κέντρο της ψυχής

Αρχείο

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ 2016

Καθημερινά πρωινό βιωματικό εργαστήριο από τις 10:30 έως τις 13:00 και βραδινή ομιλία από 20:30 έως 22:00.

18 Αυγούστου - Άφιξη & Καλωσόρισμα

Άφιξη& Καλωσόρισμα


Τα προτεινόμενα δωμάτια με προσυμφωνημένες τιμές θα είναι διαθέσιμα από τις 12 μμ εκείνης της ημέρας.Οι συμμετέχοντες θα μπορούν να έρθουν και να κάνουν την εγγραφή τους στη Γραμματεία της Διοργάνωσης από τις 6μμ μέχρι τις 11μμ στον Ξενώνα Αλλατίνο. Εκεί θα προσφερθούν τοπικά εδέσματα για το καλωσόρισμα .

Περισσότερα >

Τα προτεινόμενα δωμάτια με προσυμφωνημένες τιμές θα είναι διαθέσιμα από τις 12 μμ εκείνης της ημέρας.Οι συμμετέχοντες θα μπορούν να έρθουν και να κάνουν την εγγραφή τους στη Γραμματεία της Διοργάνωσης από τις 6μμ μέχρι τις 11μμ στον Ξενώνα Αλλατίνο. Εκεί θα προσφερθούν τοπικά εδέσματα για το καλωσόρισμα .

Λιγότερα <

19 Αυγούστου - Προσωποκεντρική Προσέγγιση

Προπαρασκευαστικός θρήνος - Προσωποκεντρική θεώρηση


Εισηγητής(ες) : Παναγιώτης Απότσος, Ώρα: 10:30 - 13:00

Η διαχείριση του πένθους της μελλοντικής απώλειας μέσα από την Προσωποκεντική - φαινομενολογική προσέγγιση".Επεξηγηματικά: Η προσδοκία των απωλειών που πρόκειται να συμβούν (κυριολεκτικά ή συμβολικά) εγείρει διαδικασίες θρήνου που διαφέρει από το Θρήνο μετά απο απώλεια που έχει συμβεί. Σκοπός του εργαστηρίου είναι να φέρει σε επαφή τους συμμετέχοντες με το φόβο των απωλειών που αναπόφευκτα συμβαίνουν στη ζωή και να συμβάλλει στην προετοιμασία για την αντιμετώπιση τους (ανάπτυξη ψυχικής ανθεκτικότητας).

Περισσότερα >

Η διαχείριση του πένθους της μελλοντικής απώλειας μέσα από την Προσωποκεντική - φαινομενολογική προσέγγιση".
Επεξηγηματικά: Η προσδοκία των απωλειών που πρόκειται να συμβούν (κυριολεκτικά ή συμβολικά) εγείρει διαδικασίες θρήνου που διαφέρει από το Θρήνο μετά απο απώλεια που έχει συμβεί. Σκοπός του εργαστηρίου είναι να φέρει σε επαφή τους συμμετέχοντες με το φόβο των απωλειών που αναπόφευκτα συμβαίνουν στη ζωή και να συμβάλλει στην προετοιμασία για την αντιμετώπιση τους (ανάπτυξη ψυχικής ανθεκτικότητας).

Λιγότερα <

Πρόσωπο και τραύμα: Προσωποκεντρικές προσεγγίσεις για την βία


Εισηγητής(ες) : Μαρία Κεφαλοπούλου, Ώρα: 10:30 - 13:00

Σκοπός του εργαστηρίου η διερεύνηση της τραυματικής εμπειρίας και η επεξεργασία βιωμάτων, ιδεών, αντιλήψεων και προκαταλήψεων για την βία μέσα από την προσωποκεντρική οπτική

Περισσότερα >

Σκοπός του εργαστηρίου η διερεύνηση της τραυματικής εμπειρίας και η επεξεργασία βιωμάτων, ιδεών, αντιλήψεων και προκαταλήψεων για την βία μέσα από την προσωποκεντρική οπτική

Λιγότερα <

ΒΡΑΔΙΝΗ ΟΜΙΛΙΑ - Το πρόσωπο της θεραπείας: Σχεδιάζοντας το πρόσωπο στην προσωποκεντρική προσέγγιση


Εισηγητής(ες) : Μαρία Κεφαλοπούλου, Ώρα: 20:30 - 22:00


Κλείσιμο Χ

H Ιστορία του ICPS είναι η ιστορία της Προσωποκεντρικής στην Ελλάδα
To 1987 διεξήχθη στην Ελλάδα το Διαπολιτισμικό Συμπόσιο Προσωποκεντρικής Προσέγγισης, οι εργασίες του οποίου αποτέλεσαν το θεμέλιο λίθο για την ίδρυση του ICPS και για τη διάδοση της Προσέγγισης στην Ελλάδα. Το 1989, ως αποτέλεσμα των διεργασιών του Συμποσίου, η Πόλλυ Ιωσηφίδη, εξειδικευμένη στην Προσωποκεντρική Σύμβουλευτική και Ψυχοθεραπεία, ο Δρ Ιούλιος Ιωσηφίδης, Ομότιμος Καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών και ο Dr Charles Devonshire, στενός συνεργάτης του Carl Rogers, ιδρύουν το Ινστιτούτο Προσωποκεντρικής Προσέγγισης, το πρώτο ίδρυμα που προσέφερε επαγγελματική εκπαίδευση στην Προσωποκεντρική Συμβουλευτική και Θεραπεία στην Ελλάδα και ένα από τα 5 μόνο ιδρύματα Προσωποκεντρικής στην Ευρώπη εκείνη την εποχή. Έκτοτε, μια σειρά από γεγονότα όπου πρωτοστάτης υπήρξε πάντα το Κολλέγιο, συντέλεσαν στη διάδοση της Προσέγγισης στη χώρα. Πρώτη ημερομηνία σταθμός αποτελεί το 1994 όπου το κρατικό Βρετανικό Πανεπιστήμιο του Strathclyde στη Γλασκώβη της Σκωτίας αναγνωρίζει το Πρόγραμμα Προσωποκεντρικής Συμβουλευτικής του Ινστιτούτου και, βάσει της συμφωνίας μεταξύ των δύο ιδρυμάτων, χορηγεί στους αποφοίτους του Προγράμματος Μεταπτυχιακό Δίπλωμα. Από το Πρόγραμμα αυτό αποφοιτούν πλέον οι περισσότεροι -αν όχι όλοι- οι προσωποκεντρικοί επαγγελματίες της χώρας.

Ακολούθησαν πολλές άλλες σημαντικές στιγμές. Η διοργάνωση του 6ου Διεθνούς Συμποσίου Προσωποκεντρικής Προσέγγισης το 1995 στην Λεπτοκαρυά Πιερίας. Η συνάντηση 20 εκπροσώπων Ευρωπαϊκών Ιδρυμάτων Προσωποκεντρικής Συμβουλευτικής, το 1999 στην Αθήνα που οδήγησε μάλιστα στην ίδρυση του Ευρωπαϊκού Δικτύου Οργανισμών Προσωποκεντρικής και Εμπειρικής Ψυχοθεραπείας και Συμβουλευτικής.
Ο πρωταγωνιστικός ρόλος του Κολλεγίου στην ίδρυση της Ελληνικής Εταιρείας Συμβουλευτικής, της Ευρωπαϊκής Εταιρείας Συμβουλευτικής, της Εθνικής Εταιρείας Ψυχοθεραπείας Ελλάδος, του Παγκόσμιου Συνδέσμου Προσωποκεντρικής και Εμπειρικής Ψυχοθεραπείας και Συμβουλευτικής, του Ευρωπαϊκού Δικτύου Οργανισμών Προσωποκεντρικής και Εμπειρικής Ψυχοθεραπείας και Συμβουλευτικής, συμβάλλει στην ολοένα μεγαλύτερη αναγνωρισιμότητα της Προσέγγισης στο ελληνικό κοινό.
H επιμέλεια της μεταφρασμένης έκδοσης του βιβλίου του Tony Merry, Invitation to Person-Centered Psychology, το 2002, το Διεθνές Συνέδριο με τίτλο «Η Προσωποκεντρική Συμβουλευτική & Ψυχοθεραπεία Σήμερα: Διαδρομή & Προκλήσεις» το 2009, αλλά κυρίως, η προσφορά ακαδημαϊκών και επαγγελματικών προγραμμάτων στην Προσωποκεντρική Συμβουλευτικής και Ψυχοθεραπεία, καθώς και πλήθος επιστημονικών ερευνών, συνέβαλαν στο να χτιστεί η μεγάλη προσωποκεντρική επιστημονική κοινότητα που απαριθμεί πλέον εκατοντάδες επαγγελματίες.
Μέσα από αυτή τη σύντομη ιστορία του Κολλεγίου στο κομμάτι της συμβουλευτικής και της ψυχοθεραπείας, ουσιαστικά ξεδιπλώνεται και η ιστορία της Προσωποκεντρικής Προσέγγισης στην Ελλάδα.
Η Προσωποκεντρική Προσέγγιση την οποία πρεσβεύουμε
Εισαγωγή
Η προσωποκεντρική προσέγγιση, η οποία έχει επίσης κατά καιρούς ονομαστεί και «μη κατευθυντική», «πελατο-κεντρική» ή «ροτζεριανή», αναπτύχθηκε από τον Carl Rogers την δεκαετία του 1950. Η εμφάνισή της ήρθε σαν αποτέλεσμα ενός ψυχολογικού κινήματος που αναπτύχθηκε στην Αμερική ως εναλλακτική λύση στις άλλες δύο θεωρητικές προσεγγίσεις που κυριαρχούσαν εκείνη την εποχή και συγκεκριμένα την ψυχανάλυση και τον συμπεριφορισμό. Αυτό το κίνημα έγινε γνωστό ως η «τρίτη δύναμη» στην ψυχολογία και ως «ανθρωπιστική» ψυχολογία. Η ανθρωπιστική ψυχολογία, όπως και η προσωποκεντρική προσέγγιση, επηρεάστηκε από τα φιλοσοφικά κινήματα του υπαρξισμού και της φαινομενολογίας.

Ο Rogers ήταν ιδιαίτερα κριτικός για τις ψυχοθεραπευτικές μεθόδους που χρησιμοποιούνταν εκείνη την εποχή: την παροχή συμβουλών, τις υποδείξεις, την πειθώ, τις παροτρύνσεις και τις ερμηνείες. Σύμφωνα με τα λόγια του: «Ο σκοπός αυτής της νέας προσέγγισης δεν είναι να λύσει ένα συγκεκριμένο πρόβλημα, αλλά να βοηθήσει το άτομο να αναπτυχθεί έτσι ώστε να μπορέσει να αντιμετωπίσει το πρόβλημα… Βασίζεται πολύ περισσότερο στην τάση του ατόμου προς την ανάπτυξη, την υγεία και την προσαρμογή… Αυτή η νέα θεραπεία τονίζει περισσότερο τα συναισθηματικά στοιχεία… παρά τις νοητικές διαδικασίες… Τονίζει περισσότερο την παρούσα κατάσταση παρά το παρελθόν του ατόμου… Τέλος αυτή η προσέγγιση δίνει έμφαση στην ίδια την θεραπευτική σχέση ως μια αναπτυξιακή εμπειρία».
Η Προσωποκεντρική Θεωρία Προσωπικότητας
Σύμφωνα με την προσωποκεντρική προσέγγιση, τα άτομα είναι από τη φύση τους δημιουργικά και αξιόπιστα ενώ προσπαθούν να ικανοποιήσουν δύο πρωταρχικές ανάγκες. Η πρώτη είναι η τάση του ατόμου προς την αυτο-πραγμάτωση ενώ η δεύτερη είναι η ανάγκη για αγάπη και αποδοχή από τους άλλους αλλά και για αυτο-αποδοχή και αυτο-εκτίμηση. Η έννοια της τάσης πραγμάτωσης είναι θεμελιώδης στην προσωποκεντρική θεωρία και είναι εκείνη η αναπτυξιακή τάση που ωθεί το άτομο προς τη διατήρηση, την ενίσχυση και τη διαφοροποίησή του.

Βασική έννοια στην προσωποκεντρική προσέγγιση είναι επίσης η έννοια του εαυτού ή της αυτο-εικόνας του ατόμου. Η αυτο-εικόνα περιλαμβάνει εκείνα τα χαρακτηριστικά και τις εμπειρίες τα οποία το άτομο αναγνωρίζει ως δικά του, ως «εγώ» ή «εμένα». Όταν το άτομο ζει σε ένα ευνοϊκό περιβάλλον, όπου οι ανάγκες και οι εμπειρίες του αναγνωρίζονται και γίνονται αποδεκτές τότε το άτομο τείνει να αναγνωρίζει και το ίδιο τις εμπειρίες του και δεν υπάρχει διάσταση ή ασυνέπεια ανάμεσα στον εαυτό και την εμπειρία. Όταν όμως το άτομο γίνεται αποδεκτό από τους άλλους στο περιβάλλον του μόνο υπό όρους, και, όταν σημαντικές εμπειρίες δεν γίνονται αποδεκτές ούτε αναγνωρίζονται, τότε το άτομο αρχίζει και το ίδιο να διαστρεβλώνει ή να αρνείται πλευρές της εμπειρίας του. Αυτό συμβαίνει λόγω της ανάγκης του για αποδοχή από τους άλλους και έχει ως αποτέλεσμα να δημιουργείται διάσταση ή ασυνέπεια ανάμεσα στην πραγματικότητα και τον εαυτό: το άτομο βρίσκεται σε κατάσταση «ασυμβατότητας» και είναι ευάλωτο. Οι όροι αξίας, οι όροι δηλαδή με τους οποίους κάποιος γίνεται αποδεκτός από το περιβάλλον του, τείνουν να ενδοβάλλονται από το άτομο, με αποτέλεσμα να αποτελούν πλέον μέρος της αυτό-εικόνας του.

Μια άλλη κεντρική έννοια στην προσωποκεντρική προσέγγιση είναι η έννοια της «εστίας αξιολόγησης». Όταν τα άτομα κάνουν αξιολογήσεις για διάφορα θέματα ή για ανθρώπους, μπορούν είτε να βασίζονται στην δική τους εμπειρία, οπότε αξιολογούν τις καταστάσεις με βάση την δική τους «οργανισμική αξιολογική διαδικασία», είτε να καθοδηγούνται από απόψεις και στάσεις άλλων ατόμων, με αποτέλεσμα η εστία αξιολόγησής τους να γίνεται εξωτερική. Όταν το άτομο είναι συνεχώς εκτεθειμένο κατά την παιδική του ηλικία σε πολλούς όρους αξίας τότε η εστία αξιολόγησης τείνει να γίνει εξωτερική και το άτομο αρχίζει να μη βασίζεται στην δική του προσωπική εκτίμηση των καταστάσεων, αλλά να καθοδηγείται από τους όρους αξίας που έχει ενδοβάλει.

Ένα από τα βασικά χαρακτηριστικά της προσωποκεντρικής προσέγγισης είναι επίσης η προσπάθεια να περιγράψει το «πλήρως λειτουργικό άτομο». Τα βασικά χαρακτηριστικά ενός πλήρως λειτουργικού ατόμου είναι να διαθέτει την ικανότητα να βιώνει όλα του τα συναισθήματα χωρίς να τα φοβάται, την ικανότητα να είναι ανοιχτός στην εμπειρία, την ικανότητα να ζει στο παρόν, να έχει εμπιστοσύνη στην δική του οργανισμική διαδικασία αξιολόγησης, να έχει την αίσθηση της ελευθερίας και διακρίνεται από δημιουργικότητα.
Η Προσωποκεντρική Θεωρία της Θεραπείας
Η προσωποκεντρική συμβουλευτική ή ψυχοθεραπεία είναι μια μορφή θεραπείας κατά την οποία η σχέση ανάμεσα στο σύμβουλο και τον πελάτη είναι ο πιο σημαντικός παράγοντας για την ανάπτυξη και την αλλαγή. Ενώ η θεραπευτική σχέση θεωρείται πρωταρχικής σημασίας από όλες τις θεραπευτικές προσεγγίσεις, η προσωποκεντρική προσέγγιση τη θεωρεί από μόνη της θεραπευτική. Η τάση πραγμάτωσης του ατόμου παρέχει το κίνητρο για την ανάπτυξη και την αλλαγή, όμως, για να μπορέσει να λειτουργήσει, είναι απαραίτητη η δημιουργία ενός περιβάλλοντος ασφάλειας όπου το άτομο τιμάται, γίνεται αποδεκτό και κατανοητό.

Η άποψη αυτή του Rogers για την θεραπεία ήταν το αποτέλεσμα της κλινικής του εμπειρίας και της έρευνας του για τους παράγοντες που επιφέρουν την θεραπευτική αλλαγή. Το 1957 δημοσίευσε τις «Αναγκαίες και Επαρκείς Συνθήκες της Θεραπευτικής Αλλαγής», οι οποίες περιγράφηκαν ως εξής:
• Δύο πρόσωπα βρίσκονται σε ψυχολογική επαφή.
• Ο πρώτος, που θα ονομάσουμε "πελάτη", βρίσκεται σε κατάσταση ασυμβατότητας, είναι ευάλωτος ή αγχωμένος.
• Ο δεύτερος, τον οποίο θα ονομάσουμε σύμβουλο, είναι αυθεντικός και ολόκληρος μέσα στη σχέση.
• Ο σύμβουλος βιώνει άνευ όρων θετική αποδοχή για τον πελάτη.
• Ο σύμβουλος βιώνει μια ενσυναισθητική κατανόηση του εσωτερικού πλαισίου αναφοράς του πελάτη και προσπαθεί να επικοινωνήσει αυτή την κατανόηση στον πελάτη.
• Η επικοινωνία της ενσυναισθητικής κατανόησης και της άνευ όρων αποδοχής του συμβούλου στον πελάτη επιτυγχάνεται τουλάχιστον ως ένα ελάχιστο βαθμό.
Αν οι έξι αυτές συνθήκες υπάρχουν και εξακολουθήσουν να υπάρχουν για ένα χρονικό διάστημα, τότε είναι αρκετές ώστε να ακολουθήσει η δημιουργική διαδικασία της θεραπευτικής αλλαγής, χωρίς να χρειάζεται κάποια άλλη συνθήκη ή τεχνική. Σύμφωνα με τα ίδια τα λόγια του Rogers: «Το άτομο έχει μέσα του πλούσιες δυνατότητες να κατανοεί τον εαυτό του και να μεταβάλλει την αυτο-εικόνα του, τις βασικές στάσεις ζωής και την αυτο-κατευθυνόμενη συμπεριφορά του. Οι δυνατότητες αυτές μπορούν να απελευθερωθούν μόνο εάν εξασφαλιστεί ένα συγκεκριμένο κλίμα διευκολυντικών ψυχολογικών στάσεων». Αυτό το διευκολυντικό κλίμα είναι η καρδιά της προσωποκεντρικής προσέγγισης...



20 Αυγούστου - Μουσικοθεραπεία

Μύθος, Τραύμα, Θεραπεία. Guided Imagery & Music workshop


Εισηγητής(ες) : Ευαγγελία Παπανικολάου, Μαριλένα Σμυρνιώτη, Ώρα: 10:30 - 13:00

Η δεκτική μουσικοθεραπεία GIM (Guided Imagery & Music) αποτελεί ένα από τα τρία παγκοσμίως αναγνωρισμένα μοντέλα μουσικοθεραπείας. Το Guided Imagery & Music (GIM) είναι μία ψυχοθεραπευτική προσέγγιση που συνδυάζει τη μουσική ακρόαση με τον ελεύθερο οραματισμό. H μουσική ενσωματώνεται στην ψυχοθεραπευτική διαδικασία και δρα ως καταλύτης και "περιέκτης" των εσωτερικών διαδικασιών που αναδύονται αυτόματα στον πελάτη κατά την ακρόαση: εικόνων, αισθήσεων, σκέψεων, αναμνήσεων, συν-αισθημάτων.Οι συμβολικές εικόνες που αναδύονται κατά τη διάρκεια της...

Περισσότερα >

Η δεκτική μουσικοθεραπεία GIM (Guided Imagery & Music) αποτελεί ένα από τα τρία παγκοσμίως αναγνωρισμένα μοντέλα μουσικοθεραπείας. Το Guided Imagery & Music (GIM) είναι μία ψυχοθεραπευτική προσέγγιση που συνδυάζει τη μουσική ακρόαση με τον ελεύθερο οραματισμό. H μουσική ενσωματώνεται στην ψυχοθεραπευτική διαδικασία και δρα ως καταλύτης και "περιέκτης" των εσωτερικών διαδικασιών που αναδύονται αυτόματα στον πελάτη κατά την ακρόαση: εικόνων, αισθήσεων, σκέψεων, αναμνήσεων, συν-αισθημάτων.
Οι συμβολικές εικόνες που αναδύονται κατά τη διάρκεια της μουσικής ακρόασης ενσωματώνουν αυτοβιογραφικές, συναισθηματικές, αρχετυπικές και διαπροσωπικές διεργασίες του νου. Αναπαριστούν τόσο τα ψυχικά εμπόδια, όσο και τα ψυχικά αποθέματα δύναμης που διαθέτει το άτομο.
Πρόκειται για μία δημιουργική, αυτόματη διαδικασία που λειτουργεί σε πολλά επίπεδα: (α) εξασφαλίζει άμεση πρόσβαση σε «δύσκολα» συναισθήματα (β) εντοπίζει και αξιοποιεί με συμβολικό τρόπο τα εσωτερικά αποθέματα ψυχικής δύναμης του ατομου (γ) δίνει δυνατότητα στο βίωμα να γίνει αντιληπτό σε καθαρά σωματικό και κιναισθητικό επίπεδο. Στην Ελλάδα, η SONORA-Διεπιστημονική Εταιρεία Μουσικοθεραπείας & Έρευνας εκπροσωπεί κατ'αποκλειστικότητα το GIM σε επίπεδο εκπαίδευσης, κλινικής εφαρμογής και έρευνας.

Λιγότερα <

Εργαστήριο Φωνητικής Μουσικοθεραπείας & Έκφρασης


Εισηγητής(ες) : Ευαγγελία Παπανικολάου, Ώρα: 10:30 - 13:00

Το εργαστήριο περιλαμβάνει δραστηριότητες αυτοσχεδιασμού φωνής, συνδυασμούς φωνής και σωματικής κίνησης, όπως και ατομικές και ομαδικές μουσικοθεραπευτικές ασκήσεις δημιουργικού χαρακτήρα με κύριο εργαλείο τη φωνή, το προσωπικό όργανο έκφρασης του εαυτού μας και σύνδεσης με τους γύρω μας. Στόχος η απελευθέρωση οποιουδήποτε εσωτερικού, συναισθηματικού μπλοκαρίσματος καθρεφτίζεται στη φωνή μας, η συνειδητοποίηση των ικανοτήτων και αδυναμιών της, η ενδυνάμωσή της καθώς και η αντιμετώπιση δυσκολιών που σχετίζονται με την εκφορά...

Περισσότερα >

Το εργαστήριο περιλαμβάνει δραστηριότητες αυτοσχεδιασμού φωνής, συνδυασμούς φωνής και σωματικής κίνησης, όπως και ατομικές και ομαδικές μουσικοθεραπευτικές ασκήσεις δημιουργικού χαρακτήρα με κύριο εργαλείο τη φωνή, το προσωπικό όργανο έκφρασης του εαυτού μας και σύνδεσης με τους γύρω μας. Στόχος η απελευθέρωση οποιουδήποτε εσωτερικού, συναισθηματικού μπλοκαρίσματος καθρεφτίζεται στη φωνή μας, η συνειδητοποίηση των ικανοτήτων και αδυναμιών της, η ενδυνάμωσή της καθώς και η αντιμετώπιση δυσκολιών που σχετίζονται με την εκφορά λόγου ή με το τραγούδι.

Κατά τη διάρκεια του εργαστηρίου θα επικεντρωθούμε στα παρακάτω:

  • Πώς δημιουργούμε έναν αυθόρμητο αυτοσχεδιασμό φωνής
  • Πώς βιώνουμε στο σώμα μας την επίδραση απλών φωνητικών ασκήσεων
  • Πώς τραγουδάμε αλλά με έμφαση στη φωνητική έκφραση
  • Πώς σωματοποιούμε και εσωτερικεύουμε σκέψεις και συναισθήματα μέσω της φωνητικής έκφρασης.
  • Πώς ακούμε με έμφαση στην ποιότητα της ανθρώπινης φωνής

Οι στόχοι είναι ανεξάρτητοι από οποιαδήποτε εξειδικευμένη τεχνική φωνητικής και οι συμμετέχοντες ΔΕΝ είναι απαραίτητο να διαθέτουν αναπτυγμένες μουσικές ή φωνητικές ικανότητες.

Λιγότερα <


Κλείσιμο Χ

Το Guided Imagery & Music (GIM) είναι μία ψυχοθεραπευτική προσέγγιση που συνδυάζει τη μουσική ακρόαση με τον ελεύθερο οραματισμό. H μουσική ενσωματώνεται στην ψυχοθεραπευτική διαδικασία και δρα ως καταλύτης και “περιέκτης” των εσωτερικών διαδικασιών που αναδύονται αυτόματα στον πελάτη κατά την ακρόαση: εικόνων, αισθήσεων, σκέψεων, αναμνήσεων, συν-αισθημάτων.
Οι συμβολικές εικόνες που αναδύονται κατά τη διάρκεια της μουσικής ακρόασης ενσωματώνουν αυτοβιογραφικές, συναισθηματικές, αρχετυπικές και διαπροσωπικές διεργασίες του νου. Αναπαριστούν τόσο τα ψυχικά εμπόδια, όσο και τα ψυχικά αποθέματα δύναμης που διαθέτει το άτομο.
Πρόκειται για μία δημιουργική, αυτόματη διαδικασία που λειτουργεί σε πολλά επίπεδα: (α) εξασφαλίζει άμεση πρόσβαση σε «δύσκολα» συναισθήματα (β) εντοπίζει και αξιοποιεί με συμβολικό τρόπο τα εσωτερικά αποθέματα ψυχικής δύναμης του ατομου (γ) δίνει δυνατότητα στο βίωμα να γίνει αντιληπτό σε καθαρά σωματικό και κιναισθητικό επίπεδο.
Όλοι, σε μεγαλύτερο ή μικρότερο βαθμό, έχουμε βιώσει απώλειες και τραύματα. Θα ξεκινήσουμε το βιωματικό εργαστήρι φτιάχνοντας από κοινού μία ιστορία, ένα παραμύθι, ώστε να αναγάγουμε τα ατομικά εσωτερικά μας βιώματα σε μία συλλογική αφήγηση με αρχετυπικά χαρακτηριστικά: με τους ήρωες και τους αντι-ήρωές της, τα εμπόδια και τις δυσκολίες, τους άθλους, τους θησαυρούς, τις προκλήσεις και τις αμφιταλαντεύσεις που είναι ενσωματωμένα σε κάθε μύθο.
Με εκκίνηση τη συλλογική αυτή αφήγηση και όχημα τη μουσική, οι συμμετέχοντες θα ξεκινήσουν το μουσικό ταξίδι τους, επιτρέποντας στην εμπειρία να τους οδηγήσει σε μία λύση, σε μία σύγκρουση, σε έναν ασφαλή χώρο, σε ένα μικρό πένθος – σε οτιδήποτε έχει ανάγκη ο κάθε ένας.
Σε αυτό το βιωματικό εργαστήριο θα γνωρίσουμε το GIM. Θα προσπαθήσουμε να βρούμε το σημείο στο οποίο το προσωπικό μετατρέπεται σε συλλογικό και το συλλογικό επιστρέφει στον εαυτό. Θα προσπαθήσουμε να κατανοήσουμε με ποιους τρόπους μία συμβολική διαδικασία μπορεί να συνταιριάξει με το «εδώ και τώρα». Τέλος, θα εξερευνήσουμε τις δυνατότητες της μουσικής ως μέσο ανάδυσης και επεξεργασίας μίας προσωπικής ή/ και συλλογικής αφήγησης στην ψυχοθεραπεία.



21 Αυγούστου - Παιγνιοθεραπεία

Παιγνιοθεραπεία και το Θεραπευτικό παραμύθι


Εισηγητής(ες) : Dr. Κατερίνα Κουρούκλη- Ρόμπερτσον, Βενετία Μπενετή, Ώρα: 10:30 - 13:00

Η παιγνιοθεραπεία είναι ένα είδος θεραπείας που στηρίζεται στην φυσική ανάγκη των παιδιών για παιχνίδι. Θεωρεί το παιχνίδι ως κυριότερη μορφή φυσικής και αβίαστης μορφής έκφρασης και απελευθέρωσης από εντάσεις καθώς αποτελεί μια αναπτυξιακά κατάλληλη για παιδιά θεραπευτική προσέγγιση. Στόχος του σεμιναρίουΣτο σεμινάριο αυτό θα δουλέψουμε μέσα από ένα παραμύθι τον τρόπο που διαχειρίζονται τα παιδιά την θετική ή αρνητική εικόνα τους και τις επιπτώσεις στη καθημερινή ζωή τους. Οι συμμετέχοντες του σεμιναρίου θα μυηθούν στις...

Περισσότερα >

Η παιγνιοθεραπεία είναι ένα είδος θεραπείας που στηρίζεται στην φυσική ανάγκη των παιδιών για παιχνίδι. Θεωρεί το παιχνίδι ως κυριότερη μορφή φυσικής και αβίαστης μορφής έκφρασης και απελευθέρωσης από εντάσεις καθώς αποτελεί μια αναπτυξιακά κατάλληλη για παιδιά θεραπευτική προσέγγιση.
Στόχος του σεμιναρίου
Στο σεμινάριο αυτό θα δουλέψουμε μέσα από ένα παραμύθι τον τρόπο που διαχειρίζονται τα παιδιά την θετική ή αρνητική εικόνα τους και τις επιπτώσεις στη καθημερινή ζωή τους. Οι συμμετέχοντες του σεμιναρίου θα μυηθούν στις βασικές αρχές και μεθόδους της παιγνιοθεραπείας, ενώ μέσα από βιωματικές δραστηριότητες θα τους δοθεί η δυνατότητα να διερευνήσουν και να βιώσουν τη θεραπευτική δύναμη του παιχνιδιού, καθώς και να κατανοήσουν το παιχνίδι ως μέσο συμβολικής έκφρασης.
Μεθοδολογία
Οι μέθοδοι που θα χρησιμοποιήσουμε θα είναι παίξιμο ρόλων, σωματική έκφραση, δημιουργική συμβολική έκφραση μέσα από τη χρήση αντικειμένων και ζωγραφική. Στο σεμινάριο θα δοθεί έμφαση στην επεξεργασία και τη διερεύνηση προσωπικών εμπειριών και βιωμάτων, σχετικών με τις τεχνικές της ενσωμάτωσης, του προβολικού παιχνιδιού και του παιχνιδιού ρόλων.

Συντονίζουν:
Τατιάνα Ρόμπερτσον, ψυχολόγος, παιγνιοθεραπεύτρια, ΜΑ
Dr.Κατερίνα Ρόμπερτσον, ειδική παιδαγωγός, παιγνιοθεραπεύτρια
Βενετία Μπενετή, δραματοθεραπεύτρια

Λιγότερα <


Κλείσιμο Χ

ΠΑΙΓΝΙΟΘΕΡΑΠΕΙΑ & ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΟ ΠΑΡΑΜΥΘΙ

Το Παραμύθι

Ετυμολογικά, το παραμύθι σημαίνει «αυτό που είναι πλησίον ενός μύθου» και ο μύθος είναι όρος ταυτόσημος με τη λέξη “λόγος.” Τα παραμύθια χρησιμοποιούν σύμβολα για να μεταφέρουν μηνύματα όπως:
• διαχρονικές υπαρξιακές αγωνίες του ανθρώπου (το δίπολο ζωής και θανάτου),
• κοινωνικές αντιφάσεις (αδικία/ δικαίωση),
• ηθικές έννοιες (καλό/ κακό),
• αγωνίες που σχετίζονται με το πέρασμα του χρόνου (ωρίμαση, ευθύνες, αναπόφευκτες απώλειες),
• ενδοψυχικές συγκρούσεις
• πηγαία άγχη του ανθρώπου (αυτονομία/ εξάρτηση, φόβοι, αδιέξοδα).

Το παραμύθι λειτουργεί ως γέφυρα

Μέσα από τους μύθους και τα παραμύθια μπορούμε να γεφυρώσουμε τον εξωτερικό κόσμο των αντικειμένων με τον εσωτερικό κόσμο του υποκειμένου ή του Εγώ. Ο εσωτερικός κόσμος είναι ο κόσμος των συναισθημάτων και καθορίζεται από την εμπειρία της στον εξωτερικό κόσμο. Το άτομο βιώνει μοναχικά τις εμπειρίες της ζωής του και καθώς ωριμάζει έχει να αντιμετωπίσει την διαρκώς μεταβαλλόμενη σχέση που υπάρχει ανάμεσα στους δυο αυτούς κόσμους. Οι εμπειρίες και οι επιθυμίες παίρνουν συμβολική μορφή μέσα από τα παραμύθια και την δημιουργία ιστοριών.


Παιγνιοθεραπεία και το θεραπευτικό παραμύθι

Τα παραμύθια λειτουργούν σε πολλά επίπεδα και μας παρέχουν πληροφορίες σε συνειδητό και ασυνείδητο επίπεδο. Ο στόχος του θεραπευτή είναι να βοηθήσει το παιδί να εκφράσει το βίωμα του μέσα από το παραμύθι. Είναι μια πολύ εμπλουτιστική εμπειρία για ένα παιδί που νοιώθει διαφορετικό, αδύναμο,ντροπή για τον εαυτό και βοηθάει στο να απαλύνει τα άσχημα συναισθήματα και να κατανοήσει την ζωή του και των ανθρώπων γύρω του. Για παράδειγμα, ορισμένα παιδιά έχουν κάποιες ιστορίες για τον εαυτό τους που τους κάνουν να αισθάνονται πως δεν αξίζουν και αυτό συχνά τους οδηγεί στην θυματοποίηση.

Στην θεραπεία εξερευνούμε τρόπους για να αλλάξουμε και να επεκτείνουμε κάποια κομμάτια της ταυτότητας του παιδιού και αυτό γίνεται με συμβολικά μέσα όπως το παραμύθι. Η διήγηση ενός παραμυθιού προσφέρει στο παιδί μια δομή. Η δομή είναι απαραίτητη γιατί παρέχει την αίσθηση ασφάλειας που χρειάζεται ένα παιδί και είναι απαραίτητη για να ξεκινήσουν οι μηχανισμοί θεραπείας. Τα παιδιά μπορούν να ανακαλύψουν επαναλαμβανόμενα θέματα και συναισθήματα της ζωής τους, όπως φόβους ή βάρη που τα ακολουθούν συνεχώς. Καθώς αφηγείται ο θεραπευτής μια ιστορία δίνει στο παιδί την ευκαιρία να καταλάβει ότι τα πράγματα μπορούν να αλλάξουν. Η ελπίδα της αλλαγής δίνει την ευκαιρία στο παιδί να αντιληφθεί και άλλους τρόπους αντίληψης των πραγμάτων.

Γιατί είναι θεραπευτικό το παραμύθι;

Στα περισσότερα παιδιά από πολύ μικρή ηλικία τους αρέσει να ακούνε παραμύθια. Συχνά έχουν και ένα αγαπημένο που θέλουν να ακούνε ξανά και ξανά μέχρι να το κατακτήσουν και να το κάνουν δικό τους για να μπορέσουν στην συνέχεια να μεταβούν στο επόμενο στάδιο της ανάπτυξης τους.
Το παραμύθι είναι θεραπευτικό γιατί λειτουργεί σε μαγικά πλαίσια, έξω από τα όρια του χρόνου. Περνάει μηνύματα που αφορούν την ψυχική ανάπτυξη του παιδιού και δίνει λύσεις σε προβλήματα και συγκρούσεις. Οι ήρωες των παραμυθιών είναι άνθρωποι, ζώα, ή φανταστικές φιγούρες, όπως νεράιδες, ακόμη και άψυχα αντικείμενα, όπως τρένα και πέτρες, ενώ έχουν τη δική τους προσωπικότητα, όπως διαμορφώνεται μέσα από σκέψεις, συναισθήματα ή συμπεριφορές. Το παιδί, ακούγοντας ένα παραμύθι, ταυτίζεται με τον ήρωα και βιώνει τις μάχες που δίνει μεταξύ του καλού και του κακού, του θάρρους και τις δειλίας και αυτό του δίνει μια αίσθηση δύναμης. Μέσα από την δράση του ήρωα μαθαίνει να λύνει προβλήματα και να βρίσκει λύσεις για τις δύσκολες καταστάσεις που περνάει.



22 Αυγούστου - Focusing Βιωματική Προσέγγιση

Προσωποκεντρικό & Focusing


Εισηγητής(ες) : Άννα Καραλή, Ρεβέκκα Ροδοπούλου, Ώρα: 10:30 - 13:00

Ο Focusing Βιωματικός θεραπευτής βασιζόμενος στην ανθρωπιστική πελατοκεντρική του προσέγγιση, μέσα σ’ ένα κλίμα αποδοχής, εμπιστοσύνης και ενσυναίσθησης, ακολουθεί μία ήπια θεραπευτική διαδικασία, στην οποία ο θεραπευόμενος παρατηρεί και σιγά-σιγά συντροφεύει, από απόσταση - μέσα από ένα εσώτερο ασφαλή χώρο που έχει ήδη μορφοποιηθεί στην θεραπευτική σχέση - την ¨θρυμματισμένη¨ εμπειρία του. Το να καταστεί πάντως κάποιος ικανός να στραφεί προς μία τραυματική αναδρομή του παρελθόντος, ή ανάμνηση, ενώ είναι μέσα σ’ αυτήν...

Περισσότερα >

Ο Focusing Βιωματικός θεραπευτής βασιζόμενος στην ανθρωπιστική πελατοκεντρική του προσέγγιση, μέσα σ’ ένα κλίμα αποδοχής, εμπιστοσύνης και ενσυναίσθησης, ακολουθεί μία ήπια θεραπευτική διαδικασία, στην οποία ο θεραπευόμενος παρατηρεί και σιγά-σιγά συντροφεύει, από απόσταση - μέσα από ένα εσώτερο ασφαλή χώρο που έχει ήδη μορφοποιηθεί στην θεραπευτική σχέση - την ¨θρυμματισμένη¨ εμπειρία του. Το να καταστεί πάντως κάποιος ικανός να στραφεί προς μία τραυματική αναδρομή του παρελθόντος, ή ανάμνηση, ενώ είναι μέσα σ’ αυτήν την αναδρομή, ή ανάμνηση, είναι μία εξαιρετικά δυνατή εμπειρία. Ο θεραπευτής, ως εκ τούτου, χρειάζεται, με ιδιαίτερη προσοχή και δεινότητα, να παραμένει σε όρια ασφαλούς θεραπευτικής σχέσης, μέχρι τη λυτρωτική αναγνώριση ότι ¨εκείνος¨ (ο θεραπευόμενος) είναι ¨μεγαλύτερος¨’ από αυτή την ατέρμονη τραγική εμπειρία, οπότε και μπορεί να προχωρήσει ως παρατηρητής όλων των συντριπτικών επιπτώσεων της ζωής του, μέχρις ότου τελικά αναδειχθεί ικανός να ανακτήσει την προσωπική του δύναμη, ταυτότητα και αξιοπρέπεια.

Μέσα από βιωματικές ασκήσεις ελπίζεται ότι η Ομάδα θα προσεγγίσει μία κάποια αίσθηση αυτής της διαδικασίας.

Λιγότερα <

H Προσωποκεντρική & Focusing-Βιωματική Ψυχοθεραπεία


Εισηγητής(ες) : Άννα Καραλή, Ώρα: 20:30 - 22:00

Ο Eugene Τ. Gendlin (1997) αρχικά και πρωταρχικά, είναι φιλόσοφος και μέσα από το φιλοσοφικό του έργο αναζητούσε τη «γλώσσα» που θα μπορούσε να εκφράσει την σχέση μεταξύ λέξεων και εμπειρίας, ή καλλίτερα, την διαδικασία επεξήγησης της εμπειρίας. Η συγκυρία της παρουσίας του CarlRogers στο πανεπιστήμιο του Σικάγο, στο τέλος της δεκαετίας του 50 (με την τότε μη κατευθυντική προσέγγιση), τον διευκόλυνε να βρει το πεδίο που θα μπορούσε να εφαρμόσει αυτό του το έργο, και έτσι μέσα από την συνεργασία μαζί του, οδηγήθηκε να...

Περισσότερα >

Ο Eugene Τ. Gendlin (1997) αρχικά και πρωταρχικά, είναι φιλόσοφος και μέσα από το φιλοσοφικό του έργο αναζητούσε τη «γλώσσα» που θα μπορούσε να εκφράσει την σχέση μεταξύ λέξεων και εμπειρίας, ή καλλίτερα, την διαδικασία επεξήγησης της εμπειρίας.

Η συγκυρία της παρουσίας του CarlRogers στο πανεπιστήμιο του Σικάγο, στο τέλος της δεκαετίας του 50 (με την τότε μη κατευθυντική προσέγγιση), τον διευκόλυνε να βρει το πεδίο που θα μπορούσε να εφαρμόσει αυτό του το έργο, και έτσι μέσα από την συνεργασία μαζί του, οδηγήθηκε να προχωρήσει σε μία φιλοσοφική Πρακτική (Gendlin,1997).

Μετά την αποχώρηση του Rogers από το Σικάγο και την εγκατάστασή του στην Καλιφόρνια, oGendlin (1996) εργάσθηκε εκτενώς στην θεωρία και, σταδιακά, την δεκαετία του 90, προχώρησε στην Focusing Βιωματική Θεραπεία (FOT). Το μικρό εγχειρίδιο “Focusing”, με τα 6 βήματα, είχε ήδη εκδοθεί την δεκαετία του ’70 (Gendlin,1978).

Η Βιωματική Ψυχοθεραπεία, κατ’ αρχήν, εμπνέεται από τα φιλοσοφικά ρεύματα της Φαινομενολογίας και του Υπαρξισμού και παράλληλα βασίζεται στις επιστημονικές αρχές της Ανθρωπιστικής Ψυχολογίας.

H Βιωματική Ψυχοθεραπεία, ειδικότερα, ερευνά την αίσθηση της άμεσης βιωματικής διαδικασίας του πελάτη, αλλά δεν έχει να κάνει με το αίσθημα, ή τις λέξεις, ή τις κινήσεις των μυών του, αλλά με μία απευθείας αίσθηση της πολυπλοκότητας των καταστάσεων και δυσκολιών που βιώνει ο πελάτης (Gendlin, 1974). Ο Βιωματικός ψυχοθεραπευτής δίδει έμφαση στην συγκεκριμένη ζώσα βιωματική διαδικασία του πελάτη, ενώ οι λέξεις είναι μόνο εργαλεία για ν’ ακολουθήσει αυτή την διαδικασία.

Ο Gendlin (1997) υπογράμμισε, περαιτέρω, την σχέση του πελάτη με την βιωμένη έννοια της βιωματικής του εμπειρίας (όπως αρχικά την ονόμασε) και αργότερα επέλεξε τον όρο felt sense (βιωμένη αίσθηση), για να υπογραμμίσει την συνάφειά της με το σώμα. Αυτή του η θέση θεωρείται και η μείζονα συνεισφορά του στην βιωματική ψυχοθεραπεία.

Ο Gendlin περιγράφει την βιωμένη αίσθηση ως μία σωματική αίσθηση, όχι μία φυσική αίσθηση (όπως ο πόνος) αλλά μία αίσθηση ολόκληρης κατάστασης, ή προβλήματος, ή ανησυχίας. Η βιωμένη αίσθηση ενέχει την όλη πολυπλοκότητα της ζώσας διαδικασίας μας.Δεν μιλούμε για την αίσθηση της καρέκλας απέναντι στο σώμα σας. Είναι μία πολύ ιδιαίτερη χρήση αυτής της λέξης «αίσθησης» στην βιωματική φιλοσοφία.

Το κεντρικό χαρακτηριστικό, λοιπόν, της FOT είναι ότι βασικό της μέλημα είναι η διευκόλυνση του πελάτη να ομιλεί από την βιωμένη του αίσθηση παρά για τα αισθήματά του.

Πώς κανείς μιλά όμως από τα αισθήματά του και όχι για τα αισθήματά του;

Ο Gendlin έχει εκτεταμένα μελετήσει και γράψει για την Φαινομενολογία και Υπαρξισμό. Αναφέρεται δε στον Heidegger για να μιλήσει για το είδος των αισθημάτων που συναντούμε στην ψυχοθεραπεία και τί σημαίνει να μιλούμε από αυτές τις αισθήσεις., υποστηρίζει δε ότι τα αισθήματα «εν-τω-κόσμω-είναι», και δεν μπορεί να θεωρούνται ως ένα «εσωτερικό συμβάν» (Gendlin, 1978/9).

Με άλλα λόγια, όταν γυρίζω σ’ εμένα, δεν ανακαλύπτω κάποιο καθαρό, παρθενικό, «εμένα». Βρίσκω «ένα εμένα-με-εσένα». Η εμπειρία του εαυτού μου διευκολύνεται, σχηματίζεται και οριοθετείται από αυτό το «εμένα-με-εσένα». Το «εμένα-με-εσένα» πάντως δεν είναι μία συγχώνευση, μία μάζα, αλλά μία «αλληλεπίδραση».

Ο κεντρικός όρος της FOT θεωρίας «Πρώτιστα η Αλληλεπίδραση» (Purton, C. 2004) αναφέρεται σ’ αυτή την περίπλοκη “ανοικτότητα” της φύσης του εαυτού που δεν φτάνει ποτέ σ’ ένα τέλος, δεν είναι στάσιμος, αμετάβλητος, αλλά ευρίσκεται σε μία εν εξελίξει ζώσα διαδικασία.

Ειδικότερα, ας φαντασθούμε ένα φυτό. Το φυτό δεν έχει κανάλια αντίληψης και όμως γνωρίζει πώς να ζήσει. «Γνωρίζει» ότι χρειάζεται να στραφεί προς στον ήλιο (φωτοσύνθεση). Αυτή η αυτό-οργανωτική παραγωγή ζωής δεν είναι κάτι που το φυτό διδάχθηκε, ούτε είναι μια tabularasa, μέσω της οποίας δέχεται τη διαδικασία μάθησης. Είναι η αλληλεπίδραση του με το περιβάλλον. Πιο συγκεκριμένα, είναι η αυτό-οργανωτική παραγωγή ζωής σε αλληλεπίδραση με το περιβάλλον (ιχνοστοιχεία).

Αυτή η αλληλεπίδραση επιβεβαιώνεται στα φυτά, ζώα, ανθρώπους, μια και σε κάθε μία από αυτές τις κατηγορίες τίποτα δεν είναι απολύτως ίδιο, ως να ήσαν προϊόντα ενός εργοστασίου. Είναι η αλληλεπίδραση της αυτό-οργανωτικής παραγωγής της ζωής τους με το περιβάλλον.

Γι’ αυτό και ο Gendlin αναφέρεται στους ανθρώπους ως «αλληλεπιδράσεις», με πρωταρχικό

στοιχείο της βιωματικής διαδικασίας την μεταξύ-και-ενδότερη-διαδικασία-σχέσης του καθενός, θεραπευόμενου και θεραπευτή (Gendlin, 2007).

Κλείνοντας αυτήν την παροχή πληροφοριών για την FocusingΒιωματική Ψυχοθεραπεία εν γένει, επιτρέψτε μου να παρατηρήσω ότι προσωπικά θεωρώ πολύ ουσιαστική αυτή την εσώτερη επαφή, όπου θα μπορούσε κανείς να συνοδεύσει «ό,τι» υπάρχει εκεί... Να «το» παρακολουθήσει… Να «του» δείξει ενδιαφέρον… Ίσως να μπορέσει και να «το» εκφράσει…. Θέλω να ελπίζω ότι μ’ αυτό τον τρόπο μπορεί κανείς να φροντίσει τον εαυτό του εσώτερα... Τότε, ίσως «ακούσει» και αναγνωρίσει τί θέλει να κάνει για εκείνον, αντί του τί οι θεωρίες, οι εκπαιδεύσεις και τα βιβλία-οδηγοί τον «υποχρεώνουν» ν’ ακολουθήσει… Όλα «αυτά» που στις σημερινές μας κοινωνίες μας οδηγούν να κάνουμε ό,τι κάνουν οι άλλοι, και ως εκ τούτου κάνουμε ό,τι «πρέπει» για εκείνους…

Άννα Καραλή

Βιβλιογραφία

Gendlin, E.T. (1964). A theory of personality change. In P. Worchel & D. Byrne (eds.), Personality change, pp. 100-148. New York: John Wiley & Sons.

Gendlin, E.T. (1972). Therapeutic procedures with schizophrenic patients. In M. Hammer (Ed.), The theory and practice of psychotherapy with specific disorders, pp. 333-375. Springfield, IL: Charles C. Thomas.

Gendlin, E.T. (1973). Experiential psychotherapy. In R. Corsini (Ed.), Current psychotherapies (pp. 317-352). Itasca, IL: Peacock.

Gendlin, E.T. (1974). Client-centered and experiential psychotherapy. In D.A. Wexler & L.N. Rice (Eds.), Innovations in client-centered therapy, pp. 211-246. New York: John Wiley & Sons.

Gendlin, E.T. (1978). Focusing. A Bantam New Age Book. New York: Bantam books.

Gendlin, E.T. (1978/79). Befindlichkeit: Heidegger and the philosophy of psychology. Review of Existential Psychology and Psychiatry, 16 (1-3), 43-71. From http://www.focusing.org/gendlin/docs/gol_2147.html

Gendlin, E.T. (1992). The primacy of the body, not the primacy of perception [Excerpt from pages 343-353, slightly revised]. Man and World, 25(3-4), 341-353.

Gendlin, E.T. (1993). Three assertions about the body.The Folio, 12(1), 21-33.

Gendlin, E.T. (1995). Crossing and dipping: some terms for approaching the interface between natural understanding and logical formulation. Minds and Machines 5 (4), 547-560. From http://www.focusing.org/gendlin/docs/gol_2166.html

Gendlin, E.T. (1996) Focusing-Oriented Psychotherapy. A Manual of the Experiential Method. New York: The Guilford Press.

Gendlin, E.T. (1997). Preface to the paper edition. In Experiencing and the creation of meaning: A philosophical and psychological approach to the subjective (pp. xi-xxiii). Evanston, Illinois: Northwestern University Press.

Gendlin, E.T. (1997). Chapter III. How felt meaning functions [Excerpt, pp. 90-100]. In Experiencing and the creation of meaning: A philosophical and psychological approach to the subjective. Evanston, Illinois: Northwestern University Press.

Gendlin, E.T. (1997). A process model. New York: The Focusing Institute. From http://www.focusing.org/gendlin/docs/gol_2161.html

Gendlin, E.T. (1999). Implicit entry and focusing. The Humanistic Psychologist, 27, 1, 80-88. From http://www.focusing.org/gendlin/docs/gol_2032.html

Gendlin, E.T. (2004). The new phenomenology of carrying forward. Continental Philosophy Review, 37(1), 127-151.

Gendlin, E.T. (2007, June). Focusing: The body speaks from the inside. [Transcript of talk given at the 18th Annual International Trauma Conference, Boston, MA]. New York: The Focusing Institute.

Purton, C. (2004) Person-Centred Therapy: The focusing-oriented approach. London: Palgrave.

Λιγότερα <


Κλείσιμο Χ

To Ελληνικό Κέντρο Focusing (ΕΚF) είναι ένα Ευρωπαϊκά Διαπιστευμένο Κέντρο Εκπαίδευσης στην Ψυχοθεραπεία (European Accredited Psychotherapy Training Institute) στην Προσωποκεντρική και Focusing-βιωματική Προσέγγιση, αναγνωρισμένο από την EAP (European Association for Psychotherapy http://www.europsyche.org/).

Ιδρύθηκε και διευθύνεται από τους Παύλο Ζαρογιάννη και Άννα Καραλή, ψυχοθεραπευτές-συμβούλους, εκπαιδευτές, επόπτες στην Προσωποκεντρική Προσέγγιση και στη Focusing-Βιωματική Συμβουλευτική και Ψυχοθεραπεία και Εκπροσώπους χώρας/ Συντονιστές (Certifying Coordinators) του Κεντρικού Ινστιτούτου Focusing της Νέας Υόρκης, Ν.Υ.

Το ΕΚF ξεκίνησε τις δραστηριότητες του στην Αθήνα το 2001 με αρχικό στόχο την εδραίωση της βιωματικής μεθόδου του Focusing. Το 2003 με την νομική μορφή της Ομόρρυθμης Εταιρίας πλέον διεύρυνε τους σκοπούς και στόχους του, καλύπτοντας έτσι ένα ευρύτερο και πιο ολοκληρωμένο φάσμα δραστηριοτήτων στον χώρο της ψυχικής υγείας, με κύριο πάντα μέλημα του την ανάπτυξη, προώθηση και εδραίωση στην Ελλάδα της Προσωποκεντρικής και της Focusing-Βιωματικής Συμβουλευτικής & Ψυχοθεραπείας.

Το Ελληνικό Κέντρο Focusing είναι επίσης πιστοποιημένο Κέντρο Δια Βίου Μάθησης 1 (Κε.Δι.Βι.Μ.1) (Κωδ. Αδείας : 2100540) από το Υπουργείο Παιδείας (ΕΟΠΠΕΠ).

Το Ελληνικό Κέντρο Focusing εδρεύει στην

Αθήνα:
Λεωφόρος Αλεξάνδρας 79,
TK 11474
(4ος και 5ος όροφος)
Tηλ/Fax: 2106459459,

και Θεσσαλονίκη:
Βασιλίσσης Όλγας 99,
ΤΚ 54643
(3ος Όροφος)
Τηλ.: 2315527066

Ηλεκτρονική Διεύθυνση:info@focusing.gr, www.focusing.gr



23 Αυγούστου - Ημέρα αναψυχής με θεραπευτική ιππασία

Ημέρα αναψυχής με θεραπευτική ιππασία


Εισηγητής(ες) : Νίκος Πολύζος, Γιάννης Νικολάου, Ώρα: 10:30-13:00 & 17:30 - 20:00

Στις 23 Αυγούστου 2016- ημέρα αναψυχής - οι συμμετέχοντες στο Χωρίο Ψ θα έχουν τη δυνατότητα να έρθουν σε επαφή με τη Θεραπευτική ιππασία. Εκτός της θεωρητικής ενημέρωσης, θα δοθεί η δυνατότητα πρακτικής άσκησης σε συνεργασία με τον Ιππικό Όμιλο Μηλεών. Η δραστηριότητα αυτή παρέχεται Δωρεάν σε όλους τους συμμετέχοντες του Χωριού Ψ. Η θεραπευτική ιππασία είναι μια δραστηριότητα η οποία χρησιμοποιεί την κίνηση του αλόγου και την επαφή του αναβάτη με το άλογο, για να βελτιώσει κινητικές, νευρολογικές και ψυχικές διαταραχές....

Περισσότερα >

Στις 23 Αυγούστου 2016- ημέρα αναψυχής - οι συμμετέχοντες στο Χωρίο Ψ θα έχουν τη δυνατότητα να έρθουν σε επαφή με τη Θεραπευτική ιππασία. Εκτός της θεωρητικής ενημέρωσης, θα δοθεί η δυνατότητα πρακτικής άσκησης σε συνεργασία με τον Ιππικό Όμιλο Μηλεών. Η δραστηριότητα αυτή παρέχεται Δωρεάν σε όλους τους συμμετέχοντες του Χωριού Ψ.

Η θεραπευτική ιππασία είναι μια δραστηριότητα η οποία χρησιμοποιεί την κίνηση του αλόγου και την επαφή του αναβάτη με το άλογο, για να βελτιώσει κινητικές, νευρολογικές και ψυχικές διαταραχές. Κεντρικό σημείο στην φιλοσοφία της παρέμβασης είναι η σχέση αλληλοσεβασμού και αλληλοεκτίμησης που αναπτύσσει ο συμμετέχων με το άλογο. Μια σχέση η οποία δρα ως ένα ζωντανό σύστημα αλληλεπίδρασης μέσα από το οποίο ο συμμετέχων μαθαίνει να αναγνωρίζει και να σέβεται τα όρια του, να αναλαμβάνει ευθύνες και πρωτοβουλίες, να οργανώνει τα συναισθήματα του και να διαχειρίζεται τον εαυτό του. Σε αυτό το εργαστήριο οι συμμετέχοντες θα έχουν την ευκαιρία να ενημερωθούν για το εύρος των τεχνικών που χρησιμοποιεί ο θεραπευτής κατά την διάρκεια της παρέμβασης, καθώς και για την ποικιλία των προσεγγίσεων που αφορούν την συγκεκριμένη δραστηριότητα.

Συντονίζουν Νίκος Πολύζος και Γιάννης Νικολάου




Λιγότερα <


Κλείσιμο Χ

Τα τραυματικά βιώματα επηρεάζουν άμεσα το σώμα και τον νου, με αντίκτυπο στο άτομο, την οικογένεια και την κοινωνία. Η ψυχοθεραπεία, μπορεί να αποβεί ένας πολύ σημαντικός σύμμαχος στην προσπάθειά του ατόμου να κατανοήσει και να διαχειριστεί τις αρνητικές συνέπειες ενός τραυματικού βιώματος. Η επαφή και η αλληλεπίδραση επίσης με το άλογο, μπορεί να έχει ευεργετικά αποτελέσματα στον ψυχισμό του ατόμου. Ειδικά για τα άτομα που δεν ανταποκρίνονται στις παραδοσιακές θεραπείες που παρέχονται από τα κλινικά πλαίσια, η επαφή με το άλογο καθιστά πιο ελκυστικό το πλαίσιο της θεραπείας και παρέχει κίνητρα και ενθάρρυνση για την επιδίωξη στόχων που ίσως κάποτε να θεωρούσαν ανέφικτους, χρησιμοποιώντας διαφορετικές μεθόδους ανάλογα με τις ατομικές τους δυνατότητες και ενεργοποιώντας τους ψυχο-σωματικούς τους πόρους.
Η θεραπευτική ιππασία παρέχει ένα ελεγχόμενο πλαίσιο, μέσα στο οποίο το άτομο μπορεί να μάθει να βλέπει, να διαχειρίζεται και να αλλάζει τα δυσλειτουργικά πρότυπα. Ο ρόλος του θεραπευτή είναι να συντονίσει και να υποστηρίξει τις δραστηριότητες του ατόμου, να το βοηθήσει μα μπει στη σχέση με το άλογο και μέσα σε αυτήν τη σχέση να αναγνωρίσει και να εργαστεί με τις δυσκολίες του. Θα υποστηρίξει επίσης το άτομο στην προσπάθεια του να επεξεργαστεί τη θέση / το ρόλο του μέσα στη σχέση με το άλογο, να οργανώσει τις σκέψεις και τα συναισθήματα του και τέλος να εφαρμόσει τη νέα γνώση του και τις υπόλοιπες δραστηριότητες της ζωής του: Μαθαίνοντας πώς να αλλάζουμε μέσα στη σχέση με το άλογο, μπορούμε στη συνέχεια να μεταφέρουμε αυτή τη γνώση και σε άλλες καταστάσεις και να τις αλλάξουμε προς το θετικό.
Τα θετικά αποτελέσματα που αναφέρονται στις δημοσιευμένες εργασίες, σχετικά με την επίδραση της θεραπευτικής ιππασίας στο ψυχισμό του ατόμου είναι ποικίλα. Τα πιο σημαντικά από αυτά είναι η αύξηση της πρόσβασης στα συναισθήματα, η μείωση του άγχους, η χαλάρωση, ανάπτυξη θετικής αυτοαντίληψης και αυτοπεποίθησης, η κατάκτηση νέων γνωστικών δεξιοτήτων, η αυξημένη επίγνωση της εσωτερικής και εξωτερικής πραγματικότητας, οι θετικές αλλαγές στη συμπεριφορά, η αυξημένη ικανότητα για ρύθμιση της συμπεριφοράς και η καλλιέργεια επικοινωνιακών δεξιοτήτων.
Το πλαίσιο που πραγματοποιείται η θεραπεία αποτελείται από μια σειρά στρατηγικών αντιμετώπισης των συνεπειών του τραύματος, όπως θα ειπωθούν αναλυτικά στο εργαστήριο, οι οποίες περιλαμβάνουν τομείς όπως η εκπαίδευση του αλόγου, οι στοχοκατευθυνόμενες δραστηριότητες και η εξατομίκευση της παρέμβασης.



24 Αυγούστου - Υπαρξιακή Ψυχοθεραπεία

Η θεραπεία του τραύματος στην υπαρξιακή προσέγγιση


Εισηγητής(ες) : Δανάη Σταματοπούλου , Ευγενία Γεωργαντά, Ώρα: 10:30 - 13:00

Η υπαρξιακή προσέγγιση στην ψυχοθεραπεία και την συμβουλευτική παρέχει ένα φιλοσοφικό πλαίσιο μέσα στο οποίο μπορεί να χρησιμοποιηθούν πολλές τεχνικές από άλλες προσεγγίσεις. Η υπαρξιακή προσέγγιση πρεσβεύει πως για κάθε θεραπευόμενο χρειάζεται να δημιουργήσουμε την ‘προσέγγιση’ εκείνη που ταιριάζει καλύτερα στις ανάγκες του συγκεκριμένου ατόμου αλλά και της δεδομένης χρονικής στιγμής στην οποία βρισκόμαστε. Ως εκ τούτου είναι δύσκολο να παρουσιάσει κανείς εκ των προτέρων την βιωματική προσέγγιση που θα ακολουθήσει. Κεντρικός...

Περισσότερα >

Η υπαρξιακή προσέγγιση στην ψυχοθεραπεία και την συμβουλευτική παρέχει ένα φιλοσοφικό πλαίσιο μέσα στο οποίο μπορεί να χρησιμοποιηθούν πολλές τεχνικές από άλλες προσεγγίσεις. Η υπαρξιακή προσέγγιση πρεσβεύει πως για κάθε θεραπευόμενο χρειάζεται να δημιουργήσουμε την ‘προσέγγιση’ εκείνη που ταιριάζει καλύτερα στις ανάγκες του συγκεκριμένου ατόμου αλλά και της δεδομένης χρονικής στιγμής στην οποία βρισκόμαστε. Ως εκ τούτου είναι δύσκολο να παρουσιάσει κανείς εκ των προτέρων την βιωματική προσέγγιση που θα ακολουθήσει. Κεντρικός πυλώνας της θεραπείας είναι η θεραπευτική σχέση και η μεγαλύτερη έμφαση του υπαρξιακού θεραπευτή είναι στην δημιουργία μιας αληθινής συνάντησης δυο προσώπων. Η σχέση Εγώ-Εσύ θα παίξει καθοριστικό ρόλο στην διαμόρφωση της όποιας θεραπευτικής παρέμβασης. Ο θεραπευτής λειτουργεί ως ένα ισότιμο, αυθεντικό και ανοικτό άτομο και προσεγγίζει των θεραπευόμενο με τον απαιτούμενο σεβασμό και εμπιστοσύνη στις εσωτερικές του δυνάμεις.

Το εργαστήριο θα αποτελείται από ασκήσεις σε δυάδες και μικρές ομάδες και θα το συντονίσουν η Ευγενία Γεωργαντά και η Δανάη Σταματοπούλου εκπαιδεύτριες του «γίγνεσθαι», της Ελληνικής Εταιρείας Υπαρξιακής Ψυχολογίας

Λιγότερα <


Κλείσιμο Χ

gignesthe

«γίγνεσθαι»-- Ελληνική Εταιρεία Υπαρξιακής Ψυχολογίας

www.gignesthai.gr

Η Ελληνική Εταιρεία Υπαρξιακής Ψυχολογίας, «γίγνεσθαι», δημιουργήθηκε το 2004 και το 2009 ξεκίνησε το εκπαιδευτικό της πρόγραμμα στην Υπαρξιακή Ψυχοθεραπεία και Συμβουλευτική.

Το «γίγνεσθαι» ιδρύθηκε με σκοπό την μελέτη και εφαρμογή της Υπαρξιακής προσέγγισης στην Ψυχοθεραπεία και Συμβουλευτική. Ο σκοπός αυτός αναδύθηκε από την πεποίθηση ότι τα βασικά ερωτήματα που θέτει ο Υπαρξισμός είναι καίρια και καθοριστικά για τη ζωή μας.

Ο Υπαρξισμός εστιάζει στα βασικά δεδομένα της ανθρώπινης ύπαρξης:

  • Ο κάθε άνθρωπος είναι μια μοναδική, ξεχωριστή, αναντικατάστατη και ανεπανάληπτη οντότητα, άρρηκτα συνδεδεμένη με τους άλλους και τον κόσμο.
  • Η ανθρώπινη ύπαρξη ενέχει παράδοξα και αντιφάσεις.
  • Ο άνθρωπος είναι ελεύθερος και ικανός να επιλέξει τη στάση του μπροστά στις δυνατότητες και τους περιορισμούς της ζωής.
  • Η ελευθερία του κάθε ανθρώπου να δημιουργήσει τον εαυτό του μέσω των επιλογών του συνεπάγεται και την ευθύνη για τις επιλογές αυτές.
  • Η ευθύνη του αυτοπροσδιορισμού είναι αναπόφευκτη. Απαιτεί θέληση και θάρρος διότι η κάθε επιλογή όχι μόνο καθορίζει τον άνθρωπο αλλά ενέχει και την απώλεια αυτών που δεν επέλεξε.
  • Η αποφυγή του να επιλέξουμε είναι και αυτή μία απόφαση. Πρόκειται για μία στάση που μπορεί να μαρτυρεί έλλειψη αυθεντικότητας και «κακή πίστη».
  • Η ζωή δεν έχει εγγενές νόημα, αλλά ο κάθε άνθρωπος μπορεί και καλείται να νοηματοδοτήσει την ύπαρξη του.
  • Η επίγνωση του θανάτου, όταν αντιμετωπίζεται με θάρρος, καθίσταται μοχλός αλλαγής και διευκολύνει τη συνεχή και αυθεντική δημιουργία της ύπαρξης του κάθε ανθρώπου.

Η Υπαρξιακή Θεραπευτική προσέγγιση πρεσβεύει ότι ο θεραπευτής:

  • Δημιουργεί μια ισότιμη σχέση με τον θεραπευόμενο βασισμένη στον σεβασμό και την αυτονομία.
  • Δεν χρησιμοποιεί μηχανιστικά τεχνικές και θεωρίες. Άντ’ αυτού προτιμά την βαθύτερη, φαινομενολογική κατανόηση του κάθε ανθρώπου ως την μοναδική οντότητα που είναι.
  • Πλησιάζει τον θεραπευόμενο με άμεσο και αυθεντικό τρόπο διατηρώντας μία ειλικρινή προσωπική στάση.
  • Πιστεύει ότι δεν υπάρχουν έτοιμες απαντήσεις στα υπαρξιακά διλήμματα.
  • Δίνει έμφαση στην σχέση του ανθρώπου με τους άλλους και στην θεραπευτική διαδικασία στο «εδώ και τώρα».

Δραστηριότητες του «γίγνεσθαι»:

  • Τετραετές εκπαιδευτικό πρόγραμμα στην Υπαρξιακή προσέγγιση στην Ψυχοθεραπεία και Συμβουλευτική.
  • Σεμινάρια στη θεωρία και πρακτική της Υπαρξιακής Ψυχοθεραπείας και Συμβουλευτικής.
  • Βιωματικά εργαστήρια για την επεξεργασία βασικών θεμάτων της υπαρξιακής θεώρησης.
  • Ομάδες αυτογνωσίας και προσωπικής ανάπτυξης.
  • Εποπτεία σε εκπαιδευόμενους ατομικά και σε ομάδα, με έμφαση στην υπαρξιακή προσέγγιση.

Στην προσπάθειά του να διαδώσει τη θεωρία και πρακτική της Υπαρξιακής Ψυχολογίας στην Ελλάδα αλλά και να αναπτύξει μια Ελληνική ματιά βασισμένη στην πλούσια θεωρία των Ελλήνων φιλοσόφων και συγγραφέων το «γίγνεσθαι»:

  • Επιμελείται την έκδοση στα Ελληνικά σημαντικών βιβλίων της Υπαρξιακής προσέγγισης στην Ψυχοθεραπεία και την Συμβουλευτική.
  • Λειτουργεί ομάδα έρευνας για την μελέτη βασικών εννοιών του Υπαρξισμού.
  • Συμμετέχει και παρουσιάζει το έργο του σε Ελληνικά και διεθνή συνέδρια και δημοσιεύει άρθρα σε επιστημονικά περιοδικά.
  • Συνεργάζεται με άλλους αντίστοιχους φορείς.

Το “γίγνεσθαι”, η Ελληνική Εταιρεία Υπαρξιακής Ψυχολογίας, είναι πλήρες μέλος της Εθνικής Εταιρείας Ψυχοθεραπείας Ελλάδος (ΕΕΨΕ), που είναι τακτικό μέλος του Ευρωπαϊκού Συλλόγου Ψυχοθεραπείας. Είναι επίσης μέλος της Ελληνικής Εταιρείας Συμβουλευτικής που είναι μέλος του αντίστοιχου Ευρωπαϊκού Συλλόγου.

Το τετραετές πρόγραμμα εκπαίδευσης στην υπαρξιακή προσέγγιση στην ψυχοθεραπεία είναι πιστοποιημένο από την Ευρωπαϊκή Εταιρεία Ψυχοθεραπευτών (EAP)

Τα προγράμματα επιμόρφωσης είναι πιστοποιημένα από το Υπουργείο Παιδείας ως Δια Βίου μάθησης (ΕΟΠΠΕΠ)

Τηλέφωνα: 210 8085712 και 210 7250 065

Διεύθυνση: Κηφισίας 293 και Δηληγιάννη Κηφισιά, 145 61, Ελλάδα

Email: info@gignesthai.gr



25 Αυγούστου - Μη Κατευθυντική Παρέμβαση (NDI)

Μεταστοιχειώνοντας το Τραύμα σε Γνώση, Δύναμη και Θεραπεία (Ο μύθος του Χείρωνα)


Εισηγητής(ες) : Αριστείδης Στουρνάρας, Νεκταρία Πατεράκη-Καστρινάκη , Ώρα: 10:30 - 13:00

Στο εργαστήρι αυτό θα διαπραγματευτούμε με βιωματικούς τρόπους το αρχέτυπο του πληγωμένου θεραπευτή και τις αντανακλάσεις του στο σήμερα. "Εξετάζοντας κάποιος τα αρχέτυπα ενός μύθου είναι δυνατόν να μπορέσει να ερμηνεύσει τις όψεις του κόσμου που μας περιβάλλει". Η μυθολογία είναι ένα χρήσιμο εργαλείο οπου μπορεί να εφαρμόσει κανείς για να εντοπίσει γνωρίσματα και πτυχές της ανθρώπινης ψυχής.Στην ελληνική μυθολογία, ο Χείρων ήταν ο σοφότερος των Κενταύρων και αποτελούσε το σύμβολο του ‘Πληγωμένου Θεραπευτή’. Ο μαθητής του...

Περισσότερα >

Στο εργαστήρι αυτό θα διαπραγματευτούμε με βιωματικούς τρόπους το αρχέτυπο του πληγωμένου θεραπευτή και τις αντανακλάσεις του στο σήμερα.

"Εξετάζοντας κάποιος τα αρχέτυπα ενός μύθου είναι δυνατόν να μπορέσει να ερμηνεύσει τις όψεις του κόσμου που μας περιβάλλει". Η μυθολογία είναι ένα χρήσιμο εργαλείο οπου μπορεί να εφαρμόσει κανείς για να εντοπίσει γνωρίσματα και πτυχές της ανθρώπινης ψυχής.
Στην ελληνική μυθολογία, ο Χείρων ήταν ο σοφότερος των Κενταύρων και αποτελούσε το σύμβολο του ‘Πληγωμένου Θεραπευτή’. Ο μαθητής του Αχιλλέας, κατά την διάρκεια μιας μάχης τον χτύπησε τυχαία με ένα βέλος που ήταν εμποτισμένο στο αίμα της Λερναίας Ύδρας. Ο Χείρων όντας αθάνατος συνέχιζε να ζει με την πληγή και τον πόνο του. Στην προσπάθεια του να βρει την δικιά του θεραπεία, έμαθε να βοηθάει και να απαλύνει τον πόνο των άλλων. Αυτή του η ανακάλυψη, το να διδάσκει δηλαδή σε άλλους πως να θεραπεύονται, αποτέλεσε ένα μέσο ώστε να απαλύνει τον δικό του αιώνιο πόνο.
Ο καθένας από εμάς κάποια στιγμή στη ζωή του αναπόφευκτα θα περάσει από δοκιμασίες. Ίσως βιώσουμε φυσικό πόνο, αρρώστιες, διανοητική σύγχυση, ψυχικά τραύματα ή ακόμη ίσως έρθουμε αντιμέτωποι με την υπαρξιακή αγωνία. Όλες αυτές οι δυσκολίες είναι ικανές να μας διδάξουν στο να συμπάσχουμε στην θλίψη και τον πόνο του συνανθρώπου μας .
Ο Κάρλ Γιούνγκ πίστευε ότι η ασθένεια της ψυχής θα μπορούσε να είναι η καλύτερη δυνατή μορφή κατάρτισης για ένα θεραπευτή . Οι πόνοι και οι δυσκολίες που κάποιος κουβαλάει, αλλά εν τέλη υπερνικά, είναι πηγή μεγάλης σοφίας και θεραπευτικής δύναμης.
Ο ‘Πληγωμένος Θεραπευτής’ καταλαβαίνει πως αισθάνεται ο ασθενής επειδή ο ίδιος έχει περάσει από τον ίδιο πόνο. Επιπλέον, ο θεραπευτής μέσα από την εμπειρία του είναι ικανός να συναισθανθεί, να μπει δηλαδή στην θέση του άλλου πραγματικά κι όχι απλά να τον συμπονά. Ο θεραπευόμενος από την άλλη το εκλαμβάνει αυτό έστω και σε υποσυνείδητο επίπεδο. Εξαιτίας αυτής της εμπειρίας ολόκληρη η ουσία της σχέσης μεταμορφώνεται. Από ‘ειδήμων’, ο θεραπευτής γίνεται συνταξιδιώτης* με τον θεραπευόμενό του, ανοίγοντας έτσι έναν πνευματικό δρόμο που τους συνδέει.
Τέλος, ο ασθενής που πάσχει και περιθάλπεται από τον θεραπευτή του, ταυτοχρόνως συμβάλλει στην επούλωση των πληγών του θεραπευτή. Η αλληλεπίδραση αυτών μπορεί να παίξει καθοριστικό ρόλο στην θεραπεία και των δύο.
Συμπερασματικά, ο μύθος του Χείρωνα μας διδάσκει ότι είμαστε ικανοί να ξεπεράσουμε τον πόνο μετατρέποντας τον σε δύναμη και γνώση. Μέσα από μία τέτοια εμπειρία ο καθένας μας μπορεί να γίνει ένας ‘Πληγωμένος Θεραπευτής’.
Ο άνθρωπος χρειάζεται δυσκολίες. Είναι απαραίτητες για την υγεία. Καρλ Γιούνγκ ( 1875-1961 , Ελβετός ψυχίατρος)

*ενας ορος που χρησιμοποιεί ο ΄Ιρβιν Γιάλομ για τους ασθενείς του.»

Λιγότερα <

26 Αυγούστου - Gestalt

'Σε όλο τον κόσμο, σε όλες τις εποχές, και κάτω από οποιεσδήποτε περιστάσεις οι μύθοι των ανθρώπων υπήρξαν η ζωντανή έμπνευση για όλες τις δραστηριότητες του νου, των συγκινήσεων και του σώματος' Wikipedia 2016


Εισηγητής(ες) : Αντιγόνη Ορφανού, Ώρα: 10:30 - 13:00

Στόχοι του Βιωματικού μας βασιζόμενοι σε βασικές αρχές της Gestalt: Η εμπειρία των ατόμων στο Εδώ & Τώρα. Επικέντρωση στο πως αφομοιώνει το άτομο τη διαδικασία της ομοιόστασης. Πως ολοκληρώνεται μια αντίληψη, ως μορφή, μέσω της αφήγησης του & Πως η συνειδητότητα αποτελεί ουσιαστικά την εσωτερική αλλαγή του ατόμου. Δραστηριότητες & Υλικά Συγκρότηση της ομάδας μέσω δραστηριότητας γνωριμίας και αυτοσύστασης με τίτλο: "Γνωρίζοντας τους Άλλους" Δραστηριότητα με τίτλο: " Είμαι δεν είμαι ο μύθος μου" με...

Περισσότερα >

Στόχοι του Βιωματικού μας βασιζόμενοι σε βασικές αρχές της Gestalt:
Η εμπειρία των ατόμων στο Εδώ & Τώρα.
Επικέντρωση στο πως αφομοιώνει το άτομο τη διαδικασία της ομοιόστασης.
Πως ολοκληρώνεται μια αντίληψη, ως μορφή, μέσω της αφήγησης του &
Πως η συνειδητότητα αποτελεί ουσιαστικά την εσωτερική αλλαγή του ατόμου.

Δραστηριότητες & Υλικά
Συγκρότηση της ομάδας μέσω δραστηριότητας γνωριμίας και αυτοσύστασης με τίτλο: "Γνωρίζοντας τους Άλλους"
Δραστηριότητα με τίτλο: " Είμαι δεν είμαι ο μύθος μου" με στόχο την κατανόηση ύπαρξης συγκεκριμένων αντιλήψεων, που επιδρούν και διαμορφώνουν τη στάση και τη συμπεριφορά του ατόμου απέναντι στους άλλους.
Υλικά: Χρώματα, πηλός, εικόνες τέχνης.

Λιγότερα <

Το Αιώνιο Παρόν «Το τραύμα καταστρέφει το χρόνο...» Stolorow, R.


Εισηγητής(ες) : Δήμητρα Χαντζιάρα, Ώρα: 10:30 - 13:00

Στην ανθρώπινη εμπειρία το παρόν έχει διάρκεια, ξεκινά με το παρελθόν, περιλαμβάνει την παρούσα στιγμή, και αγγίζει το μέλλον. Αυτή ακριβώς η συνεκτική εμπειρία του παρόντος και η αίσθηση της συνέχειας διαρρηγνύονται στο τραύμα. Το παρελθόν γίνεται παρόν, και το μέλλον χάνει κάθε άλλο νόημα εκτός από την ατέρμονη επανάληψη της εμπειρίας. Σε αυτό το σεμινάριο θα έχουμε την ευκαιρία να διερευνήσουμε πως πολλές φορές εγκλωβιζόμαστε σε ένα «αιώνιο παρόν», και πως αυτή η κοινή ανθρώπινη εμπειρία, μπορεί να μεταμορφωθεί σε μεγάλωμα...

Περισσότερα >

Στην ανθρώπινη εμπειρία το παρόν έχει διάρκεια, ξεκινά με το παρελθόν, περιλαμβάνει την παρούσα στιγμή, και αγγίζει το μέλλον. Αυτή ακριβώς η συνεκτική εμπειρία του παρόντος και η αίσθηση της συνέχειας διαρρηγνύονται στο τραύμα. Το παρελθόν γίνεται παρόν, και το μέλλον χάνει κάθε άλλο νόημα εκτός από την ατέρμονη επανάληψη της εμπειρίας. Σε αυτό το σεμινάριο θα έχουμε την ευκαιρία να διερευνήσουμε πως πολλές φορές εγκλωβιζόμαστε σε ένα «αιώνιο παρόν», και πως αυτή η κοινή ανθρώπινη εμπειρία, μπορεί να μεταμορφωθεί σε μεγάλωμα και εξέλιξη, μέσα από την εμπειρία του σχετίζεσθαι. Πώς μέσα από την ενσυναίσθηση, το μοίρασμα, τον πειραματισμό και το παιχνίδι, μπορεί η τραυματική εμπειρία να μετουσιωθεί σε αυθορμητισμό.

Λιγότερα <

Ανακαλύπτοντας τους δικούς μου μύθους


Εισηγητής(ες) : Χρήστος Καραπιπέρης, Ώρα: 10:30 - 13:00

Τι θα είναι; i. Ένα βιωματικό workshop βασισμένο στις αρχές και τη φιλοσοφία της ψυχοθεραπείας gestalt. ii. Μια προσπάθεια να ανακαλύψει κανείς πόσα άτομα μπορεί να ενυπάρχουν σε μία και μόνη ατομική συνεδρία ή σε μία σχέση ανάμεσα σε δύο ανθρώπους. iii. Ένα πείραμα για το πλέγμα των σχέσεων και των δυναμικών που υφίστανται στο εδώ και τώρα της θεραπευτικής σχέσης και διαδικασίας. iv. Μια ευκαιρία να αναγνωρίσει κανείς τις διαφορετικές φωνές και στάσεις που καθημερινά τον καθοδηγούν ή τον μπλοκάρουν. v. Όλα τα παραπάνω.

Περισσότερα >

Τι θα είναι;

i. Ένα βιωματικό workshop βασισμένο στις αρχές και τη φιλοσοφία της ψυχοθεραπείας gestalt.

ii. Μια προσπάθεια να ανακαλύψει κανείς πόσα άτομα μπορεί να ενυπάρχουν σε μία και μόνη ατομική συνεδρία ή σε μία σχέση ανάμεσα σε δύο ανθρώπους.

iii. Ένα πείραμα για το πλέγμα των σχέσεων και των δυναμικών που υφίστανται στο εδώ και τώρα της θεραπευτικής σχέσης και διαδικασίας.

iv. Μια ευκαιρία να αναγνωρίσει κανείς τις διαφορετικές φωνές και στάσεις που καθημερινά τον καθοδηγούν ή τον μπλοκάρουν.

v. Όλα τα παραπάνω.

Λιγότερα <


Κλείσιμο Χ

Η ψυχοθεραπευτική προσέγγιση Gestalt αποτελεί ενα είδος φαινομενολογικής, υπαρξιακής, ανθρωπιστικής και ολιστικής ψυχοθεραπείας. Εχει βιωματικό χαρακτήρα και εστιάζει στη διαδικασία (process) μέσα απο την οποία ο άνθρωπος αναπτύσσει δυνατότητες με τις οποίες επεξεργάζεται υπαρξιακά ερωτήματα και προβληματισμούς με έναν τρόπο δημιουργικό.

Η θεραπεια Gestalt συνιστά μια εξορισμού σχεσιακή προσέγγιση καθώς οι θεωρητικοί πυλώνες, στους οποίους βασίζεται, τοποθετούν στο επίκεντρο, οχι το άτομο, αλλα την σχεση και την επαφη μεταξύ του οργανισμού και του περιβάλλοντος του. Οι θεωρητικοί θιασώτες της θεραπείας Gestalt, Perls, Hefferline & Goodman (1951), δίνουν πρωταρχική σημασια στην αλληλεπίδραστικη φύση κάθε ανθρώπινης λειτουργίας και τονίζουν την ανάγκη της θεραπευτικής μας εστίασης σε ενα αλληλεπίδραστικο πεδίο, και οχι σε εναν μεμονωμένο οργανισμό.

Πιο συγκεκριμένα, στη θεραπεία Gestalt η εστίαση γινεται μεσω της επίγνωσης (awareness), αντί της ερμηνείας των ασυνείδητων διεργασιών, βασιζόμενη στη διαδικασία (process) και όχι σε μηχανιστικές αιτιοκρατικές σχέσεις.

Ο άνθρωπος τείνει προς την εξέλιξη και το μεγάλωμα (growth) αντί της παλινδρόμησης, και τα βρέφη γεννιούνται με την ικανότητα για διά-δραση (interaction) (Jacobs, 2002).

Στη θεραπεία Gestalt, δεν υπάρχει ένας a priori στόχος. Αποτελεί μια δημιουργική διαδικασία αποδοχής του αλλου, παρά την στόχευση στην αλλαγή του και πολύ περισσότερο στην συμμόρφωση του, με πρότυπα και νόρμες. Τα συμπτώματα θεωρούνται ως ο μοναδικός τρόπος έκφρασης του ανθρώπου (Ginger, 2010) και η ίαση είναι το να καθίσταται ο άνθρωπος ολόκληρος, οπου αυτό μπορει να συμβεί μόνο μέσα από τη συνάντηση του θεραπευόμενου με τον άλλον (Yontef, 1993).

Η θεραπεία Gestalt είναι φαινομενολογική, δηλαδή εστιάζει στο χρονικά άμεσο υποκειμενικό βίωμα του ανθρώπου. Η πραγματικότητα είναι μόνο μια κατασκευή και δεν μπορούμε να την ορίσουμε ως μια γενικευμένη πραγματικότητα. Η πραγματικότητα και η αντίληψη είναι διαδραστικές συν-κατασκευές, δηλαδή είναι το φαινόμενο της σχέσης ανάμεσα σε αυτόν που αντιλαμβάνεται (perceiver) και σε αυτό το οποίο αντιλαμβάνεται (perceived) (Ginger, 2010; Yontef cited in Jacobs & Hycner, 2009)

Η θεραπεια Gestalt ειναι υπαρξιακή. Θεωρεί ότι ο άνθρωπος ατέρμονα δημιουργεί τον εαυτό του μέσω των σχέσεων, και ότι δεν μπορεί απλά να τον ανακαλύψει "μια για πάντα". Μέσω της επίγνωσης μπορεί να οργανώσει την εμπειρία του, και να την νοηματοδοτήσει. Ο άνθρωπος δίνει νόημα στην εμπειρία του και στον κόσμο (Yontef cited in Corsini & Wedding, 1989).

Η θεραπεία Gestalt ειναι ερμηνευτική. Η διάσταση αυτη, έχει παραμεληθεί από τη θεωρία και την πρακτική της θεραπείας Gestalt. Περίφημες είναι οι προτροπές του Perls "ποτέ, ποτέ μην ερμηνεύετε" και "αφήστε το μυαλό σας, ελάτε στις αισθήσεις σας" (loose your mind, come to your senses). Εκτός από το προσωπικό στιλ του Perls, είναι σημαντικό να δούμε το πλαίσιο μέσα στο οποίο δημιουργείται η θεραπεία Gestalt. H ψυχανάλυση είναι η κυρίαρχη τάση στην ψυχοθεραπεία και βασίζεται στην ερμηνεία της μεταβίβασης και των ασυνείδητων διεργασιών. Έτσι η Gestalt, και κυρίως ο Perls, με αυτόν τον απόλυτο τρόπο διαφοροποιείται από την εξουσία της ερμηνείας του θεραπευτή στα λεγόμενα του ασθενή. Οι άνθρωποι, όμως, δεν είναι απλά μηχανές που αντιδρούν σε ερεθίσματα, αλλά όντα που δίνουν νόημα στον κόσμο, και δρουν ανάλογα με αυτά τα νοήματα. Η ερμηνευτική, είναι η διαδικασία για να αποδώσει ο θεραπευτής νόημα, και να κατανοήσει τον αλλο και το πεδίο. Η ερμηνευτική είναι μια παράμετρος της συνάντησης με το θεραπευόμενο, ο οποίος έχει ανάγκη από την κατανόηση, όχι μόνο της διαδικασίας (πως), αλλά και του περιεχομένου (τι) αυτών που μοιράζεται. Αυτό που είναι σημαντικό να αναφερθεί, είναι ότι για τη θεραπεία Gestalt, το νόημα δεν είναι κάτι αντικειμενικό και απο-πλαισιωμένο (decontextualized). Αντίθετα, είναι ένα φαινόμενο που προκύπτει στη συνάντηση με τον άλλον, και το περιβάλλον του(Staemmler, 2009).

Η θεραπεία Gestalt είναι ολιστική. Η λέξη Gestalt είναι η γερμανική λέξη και αναφέρεται στην πλήρη μορφή που έχει δομή και νόημα. Είναι ένα Όλο, που δεν μπορεί να διασπαστεί στα συστατικά του χωρίς να καταστραφεί. Οπότε η λέξη από μόνη της είναι ολιστική (και ερμηνευτική!). Το Όλο είναι διαφορετικό από το άθροισμα των μερών του, και η ταυτότητα των μερών εξαρτάται από τη θέση τους και τη λειτουργία τους σε σχέση με το σύνολο (Clarkson & Mackewn, 2006; Ginger, 2010).

Μέσω της έννοιας του ολισμού, ο άνθρωπος αποτελεί ένα αδιαίρετο σύνολο το οποίο ενσωματώνει τις αισθήσεις, τα συναισθήματα, τις σκέψεις, τις κοινωνικές σχέσεις, την πνευματικότητα του και λειτουργεί ταυτόχρονα, ως μια αδιαίρετη ενότητα σωματικών, συναισθηματικών και νοητικών βιωμάτων ως μια ενσώματη ψυχή και ενα έμψυχο σώμα (Clarkson & Mackewn, 2006; Ginger, 2010).

Η θεωρια Gestalt αντιλαμβάνεται τον άνθρωπο σχεσιακά (relationally), δηλαδή θεωρεί ότι καμία εμπειρία και κανένα φαινόμενο δεν δημιουργείται μέσα από κάποιον, αλλά αναδύεται από το γίγνεσθαι του εμπειρικού του κόσμου.

Ο εαυτός ή η αίσθηση εαυτού αποτελεί μια λειτουργία, είναι ένα αναδυόμενο φαινόμενο της δια-υποκειμενικής (intersubjective) σχέσης. To σχετίζεσθαι (relatedness) είναι θεμελιώδες συστατικό της ύπαρξηςτου. Οι άνθρωποι δεν αναζητούν το σχετίζεσθαι για να διατηρήσουν την αίσθηση εαυτού, αλλά αυτή προκύπτει από το σχετίζεσθαι (Jacobs, 1992 & 2009; Jacobs, cited in Bacal, 1998).

Συνοψίζοντας στη θεραπεία Gestalt, ο εαυτός και ο άλλος, ο οργανισμός και το περιβάλλον, αποτελούν ένα αδιαίρετο σύνολο. Ο άνθρωπος, ό εαυτός, η συμπεριφορά, μπορούν να κατανοηθούν μόνο με όρους αλληλεξάρτησης με το περιβάλλον. Η έννοια του εαυτού στη θεραπεια Gestalt μπορει να γίνει περισσοτερο κατανοητή υπό το πρισμα της θεωρίας του πεδίου. Ο Yontef, υποστηρίζει οτι: "όσο πιο καθαρά βλέπουμε το πεδίο τόσο αυξάνονται οι πιθανότητες για να βρούμε τη λύση σε αυτο που ειναι προβληματικό". Έχοντας μια τέτοια οπτική, αναδεικνύεται η αξία της θεραπείας Gestalt η οποία εχει κατ´ουσίαν αλληλεπίδραστικη βάση και εστιάζει τη θεραπευτικη διαδικασια σε όσα συμβαίνουν στο " εδώ και τωρα" των θεραπευτικών συναντήσεων, προάγοντας την παρατήρηση του πεδίου μεσω της φαινόμενολογιας και της δημιουργίας μιας διαλογικής σχέσης με τον θεραπευόμενο.



27 Αυγούστου - Δραματοθεραπεία

Δραματοθεραπεία και μύθοι -Ινστιτούτο Δραματοθεραπείας ΑΙΩΝ


Εισηγητής(ες) : Μαρία Σούμπερτ, Στέλιος Κρασανάκης, Ανδρονίκη Νικολακάκη, Ώρα: 10:30 - 13:00

H Δραματοθεραπεία, Drama-therapy, είναι μια ψυχοθεραπευτική διαδικασία που αξιοποιεί την έννοια της μεταφοράς της τέχνης και ιδιαίτερα του θεάτρου. Μέσω της μεταφοράς, επεξεργαζόμαστε την προσωπικότητα, τις σχέσεις και τους κοινωνικούς ρόλους μας με στόχο της ανάπτυξη ή την αλλαγή μας. Αξιοποιούνται γνώσεις, μέθοδοι και τεχνικές που προέρχονται από το χώρο του θεάτρου, της ψυχολογίας, της ψυχοθεραπείας και γενικότερα των επιστημών του ανθρώπου και του πολιτισμού, στην κατεύθυνση μιας ενιαίας και ολοκληρωμένης θεραπευτικής προσέγγισης , για...

Περισσότερα >

H Δραματοθεραπεία, Drama-therapy, είναι μια ψυχοθεραπευτική διαδικασία που αξιοποιεί την έννοια της μεταφοράς της τέχνης και ιδιαίτερα του θεάτρου. Μέσω της μεταφοράς, επεξεργαζόμαστε την προσωπικότητα, τις σχέσεις και τους κοινωνικούς ρόλους μας με στόχο της ανάπτυξη ή την αλλαγή μας. Αξιοποιούνται γνώσεις, μέθοδοι και τεχνικές που προέρχονται από το χώρο του θεάτρου, της ψυχολογίας, της ψυχοθεραπείας και γενικότερα των επιστημών του ανθρώπου και του πολιτισμού, στην κατεύθυνση μιας ενιαίας και ολοκληρωμένης θεραπευτικής προσέγγισης , για μια ολιστική θεώρηση του ανθρώπου και των αναγκών του. Πρόκειται για μια μέθοδο που εφαρμόζεται και λειτουργεί είτε αυτόνομα, είτε συμπληρωματικά με άλλες θεραπευτικές μεθόδους και απευθύνεται σε κάθε πληθυσμό, ακόμη και σε άτομα χωρίς ιδιαίτερα προβλήματα.

Η επεξεργασία μύθων αποτελεί μια ιδιαίτερα προσφιλή και αποδοτική διαδικασία για τον χώρο της Δραματοθεραπείας επειδή οι μύθοι έχουν τις καταβολές τους στο συλλογικό ασυνείδητο και η επίδραση τους υπερβαίνει και συνάμα διευρύνει τα γεωγραφικά και πολιτιστικά όρια. Αποτελούν επίσης ένα κέλυφος πλούσιο σε προβολές και αναπαραστάσεις.

Στο συγκεκριμένο εργαστήριο-σεμινάριο θα προσεγγίσουμε τον μύθο του Χείρωνα, μέσα από το θεατρικό-τελετουργικό μοντέλο της Δραματοθεραπείας, ενώ στην επεξεργασία που θα ακολουθήσει θα έχουμε την ευκαιρία να επικοινωνήσουμε με τις βασικές αρχές της μεθόδου.

Λιγότερα <


Κλείσιμο Χ

logo AEON



Ινστιτούτο δραματοθεραπείας αιών

Πρατίνου 72, Αθήνα 11634,Τηλ. 2107258741, Fax. 2107258766, e-mail. aeongr@otenet.gr

www.aeon-dramatherapy.gr Ινστιτούτο Δραματοθεραπείας ΑΙΩΝ

Παρουσίαση του Ινστιτούτου Δραματοθεραπείας ΑΙΩΝ

Το Ινστιτούτο Δραματοθεραπείας ΑΙΩΝ ξεκίνησε τη λειτουργία του το 1994 με στόχο την ανάπτυξη μιας ολοκληρωμένης εκπαίδευσης στη Δραματοθεραπεία στην ελληνική γλώσσα και αποτελεί εξέλιξη της Εταιρείας Θεατρικής Έκφρασης ΑΙΩΝ που ιδρύθηκε το 1991.

Κατά τη διάρκεια των χρόνων που ακολούθησαν μέχρι σήμερα έχει προσφέρει στον ψυχοθεραπευτικό χώρο έναν μεγάλο αριθμό νέων δραματοθεραπευτών. Έχει εδραιώσει συνεργασίες με σημαντικά Πανεπιστήμια, Ινστιτούτα και Ενώσεις της Ελλάδας και του εξωτερικού. Έχει αναπτύξει ένα δίκτυο συνεργατών απ’ όλο τον κόσμο, ανάμεσα στους σταθερούς μας συνεργάτες συμπεριλαμβάνονται ο RobertLandy, η BrendaMeldrum, η AnnaSeymour, η SueJennings κ.α.. Παράλληλα συνεχίζουμε τη συνεργασία μας με καταξιωμένους έλληνες επιστήμονες, θεραπευτές και καλλιτέχνες όπως, Δημήτρη Τσατσούλη, Κλήμη Ναυρίδη, Δώρα Δεδέσκη, Δηώ Καγγελάρη, Νίκο Τζαβάρα, Τζένη Σουμάκη, Λάμπρο Γιώτη, Ανθή Κασταμονίτου, Παύλο Κάβουρα, Δημήτρη Καταλειφό, Ρούλα Πατεράκη κ.α.

Το εκπαιδευτικό πρόγραμμα διατρέχεται από «το Μοντέλο των τριών τριγώνων» (Κρασανάκης 1999), που οδηγεί στην εκμάθηση ενός συνθετικού μοντέλου Δραματοθεραπείας. Το πρόγραμμα έχει διάρκεια τέσσερα έτη σε εβδομαδιαίες parttime συναντήσεις και περιλαμβάνει θεωρητικές προσεγγίσεις, βιωματικά εργαστήρια, σεμινάρια, πρακτικές σε κλινικούς χώρους, εποπτεία και προσωπική θεραπεία (ομαδική και ατομική). Οι απόφοιτοι μας είναι μέλη της Ένωσης Δραματοθεραπευτών και Παιγνιοθεραπευτών Ελλάδος (ΕΔΠΕ) και οι περισσότεροι εργάζονται σε δημόσιους ή ιδιωτικούς φορείς.

Από το 2014 το Ινστιτούτο προσφέρει εκπαίδευση στην Εκφραστική Θεραπεία μέσω Τεχνών, διάρκειας 2 ετών, οργανωμένη σε 8 ΠΣΚ modules με την επιστημονική ευθύνη του DrAviGoren-Bar.

Από το 2015 έχει ξεκινήσει παράλληλα με το πρόγραμμα Δραματοθεραπείας και πρόγραμμα Παιγνιοθεραπείας με τη συνεργασία της BrendaMeldrum.

Επιπλέον το Ινστιτούτο δραστηριοποιείται στους παρακάτω τομείς:

  • Υλοποίηση διεθνών εκπαιδευτικών σεμιναρίων δραματοθεραπείας και παιγνιοθεραπείας
  • Προσφορά ψυχοθεραπείας μέσω της συγκεκριμένης μεθόδου
  • Δημιουργία παραστάσεων στην κατεύθυνση του θεραπευτικού θεάτρου
  • Διεξαγωγή ερευνητικού έργου
  • Επιλογή έκδοσης βιβλίων Δραματοθεραπείας (RobertLandy, PhilJones κ.α.)
  • Διοργάνωση συνεδρίων σε συνεργασία με Πανεπιστήμια και επιστημονικές ενώσεις

Τα μαθήματα και τα εργαστήρια διεξάγονται σε έναν χώρο ειδικά διαμορφωμένο σύμφωνα με τις αρχές και τις ανάγκες της δραματοθεραπευτικής προσέγγισης.

Ο κεντρικός δημιουργικός άξονας που διατρέχει το Ινστιτούτου Δραματοθεραπείας ΑΙΩΝ είναι η σύζευξη της επιστήμης με την τέχνη και της θεραπείας με τη δημιουργικότητα στην κατεύθυνση της κατανόησης του ανθρώπου και των αναγκών του στη μεταμοντέρνα εποχή μας.



28 Αυγούστου - Αναχώρηση

Διοργάνωση